Monthly Archives: August 2016

നക്ഷത്രങൾ പെയ്തിറങുന്പോൾ…(Stars are falling like rain….)


തുറന്നിട്ട ജാലകത്തിനുള്ളിലൂടെ നക്ഷത്രങൾപെയ്തിറങി…….

ഒന്നല്ല,ഒരായിരം നക്ഷത്രങൾ….

പ്രകാശം വിതറിക്കൊണ്ട് അവ എനിക്കു ചുറ്റും

വട്ടമിട്ട് പറന്നു…

എന്റെ കണ്ണുകളിൽ വെളിച്ചം പകർന്ന്,

മനസ്സിന്റെ അകത്തളങളിലേക്കിറങിച്ചെന്നു…

ഇരുട്ടു പുതച്ച വഴികളിൽ പ്രകാശം പരന്നു…

മിന്നാമിനുങുകൾ നുറുങു വെട്ടത്തിനുവേണ്ടി

വഴിയരികിൽ കാത്തുനിൽപ്പുണ്ടായിരുന്നു…

എന്നാൽ എനിക്കായ് തെളിച്ച വെട്ടം അവർക്കു

നൽകൻ ഞാ൯ ഒരുക്കമായിരുന്നില്ല.

മനസ്സും ആത്മാവും നിറഞ്ഞ് കവിഞ്ഞ് പ്രകാശം

എനിക്കു ചുറ്റിലും വലയം തീർത്തു…

അതിൽ നിന്നും വെളിച്ചം നുകർന്ന് മിന്നാമിനുങുകൾ മിന്നി തിളങി…

ഞാൻ തൂവിയ പ്രകാശധാരയാൽ

എല്ലായിടവും ജ്വലിച്ചു…

ഞാൻ ആകാശമായി,ഒരായിരം നക്ഷത്രങൾ

പൂത്തുനിൽക്കുന്ന നീലാകാശം….

സൌഹൄദ കുറിപ്പുകൾ…


ഇന്ന് ഫെബ്രുവരി 11.കലണ്ടറിനുള്ളിലിരുന്ന് രവിവർമ്മയുടെ ശകുന്തള എന്നെ നോക്കി ചിരിച്ചു.

തണുപ്പുള്ള ഓർമ്മകളുടെ ഒരു തലോടൽ പോലെ..

ജനിമൄതികൾക്കിടയിൽ,ഏകാന്തതയുടെ തടവറയിൽ നിഴലുപോലെ ജീവിച്ച നാളുകൾ

എന്റെ ഓർമ്മയിൽ തെളിഞ്ഞു……ഫെബ്രുവരിയുടെ 

ശീതളിമയിൽ മൂടിപ്പുതച്ചുറങിയ തന്നെ അവൾ

വിളിച്ചുണർത്തുകയായിരുന്നു…പൂച്ചകണ്ണുകളും

തെളിഞ്ഞ മുഖവുമുള്ള ”അവൾ”……….
ഒഴിഞ്ഞ മനസ്സോടെ ,പുതിയതിനെ തേടിയുള്ള യാത്ര

യുടെ തുടക്കം കലാലയ മുറ്റത്തുനിന്നായിരുന്നു.

കാറ്റാടിമരങൾ തിങിനിറഞ്ഞ ഇടവഴിയിലൂടെ

നടക്കുന്പോൾ കാറ്റെന്നെ തലോടുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

സ൱ഹൄദത്തിന്റെ തണുപ്പുള്ള കാറ്റ്…

അപരിചിതമായ ആ വരാന്തയിലുടനീളം എന്റെ കണ്ണുകൾ പരതി നടന്നു…കുറെ കണ്ണുകൾ എനിക്കു മുന്നിലൂടെ കടന്നുപോയി..അവയൊന്നും എന്നെ തിരിച്ചറിഞ്ഞില്ല.എനിക്കുനേരെ പുഞ്ചിരി നിറഞ്ഞ മുഖത്തോടെ നടന്നടുത്ത അവളുടെ പൂച്ചക്കണ്ണുകളിൽ സ൱ഹൄദത്തിന്റെ നനവുണ്ടായിരുന്നു..

”മനസ്സിലെ താളങൾക്ക് ഇ൱ണം പകരുന്പോൾ 
അവിടെ സ൱ഹൄദം ജനിക്കുന്നു..സമയവും

ദൂരവും വേർപെടുത്താത്ത മനസ്സിന്റെ ഇഴയടുപ്പം.”

വർഷങളുടെ വേലിയേറ്റത്തിൽ ഞങളുടെ
സ൱ഹൄദം വളർന്നു..ഞാനറിയാതെ അവളെന്റെ

ജീവിതത്തിന്റെ ഭാഗമായി മാറുകയായിരുന്നു..

ഞാനെന്റെ ഡയറിയിൽ ഇങനെ കുറിച്ചിട്ടു..

      ”ജീവിതമെന്ന പച്ചക്കൊടിയും പേറി യാത്രതുടങിയ

പ്പോൾ മുതൽ ഞാൻ വ്യത്യസ്തതകളെ 

തൊട്ടറിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.എന്നാൽ നീ ഒരു സുഹൄത്തിലുപരി

എന്റെ കൂടപ്പിറപ്പായിരുന്നെങ്കിലെന്ന് ഞാൻ 

ആഗ്രഹിച്ചുപോകുന്നു.ഇത് വെറുതെ എഴുതുന്ന

നിറം പിടിപ്പിച്ച വാക്കുകളല്ല,എന്റെ മനസ്സിന്റെ

സത്യമാണ്”

മനസ്സിന്റെ ഒഴിഞ്ഞ മൂലയിൽ മാറാലപിടിച്ചു കിടന്ന 
ആ മുഖം ഇന്നീ തണുപ്പുള്ള പ്രഭാതത്തിൽ 

ഓർത്തതെന്തിന്?അറിയില്ല..

”മറവിയുടെ ഭാണ്ഡക്കെട്ടിനുള്ളിൽ ശ്വാസം മുട്ടിയ
ആ പഴയ ഡയറി ഞാൻ കണ്ടെടുത്തു.മഷിപടർന്ന

വക്കുകൾക്കു മുകളിലൂടെ വിളർത്തു മെലിഞ്ഞ

എന്റെ കൈവിരലുകൾ പരതിനടന്നു…

ആ പഴയ സ൱ഹൄദം തേടും പോലെ…

ആ സ്നേഹം അറിയാനെന്നപോലെ….”

 പുഴുതിന്നുതീരാറായ ഡയറിയുടെ ഒരുകോണിൽ

ഞാനെന്റെ വാക്കുകൾ അവൾക്കായ് വീണ്ടും

കുത്തിക്കുറിച്ചു…

”നീ പകർന്ന സൌഹൄദത്തിന്,നിന്റ കണ്ണുകളുടെ

തിളക്കമുണ്ടായിരുന്നു…

ഒളിമങാതെ ,അതെന്നും ഞാൻ സൂക്ഷിച്ചു വയ്ക്കാം..”