അവസാനമില്ലാത്ത യാത്രകൾ….

ആ വഴിയരികിൽ വച്ച് നാം അന്ന് കണ്ടുമുട്ടി…
ഇടതൂർന്ന്,മരങൾ തിങിനിറഞ്ഞ,പച്ചിലവള്ളികൾ

തൂങിക്കിടന്ന നടപ്പാതയിലൂടെ ഒന്നും പറയാതെ

നം നടന്നകന്നു…

എന്റെ കാലിലെ പാദസരത്തിന്റെ കിലുക്കം 

നിന്റെ നെഞ്ചിൽ രാഗമായ്,അനുരാഗമായ്

പടർന്നിരുന്നില്ലേ…

പണ്ടെങോ കേട്ട പൈങ്കിളി കഥയിലെ 

പല്ലവിയും അനുപല്ലവിയുമാകാ൯

 നമുക്കിഷ്ടമല്ലായിരുന്നു….

ഒരിക്കലും മറക്കാനാകാത്ത 

യാത്രകൾ മാത്രമായിരുന്നു നമുക്കു സ്വന്തം…

എന്റെ കാലൊച്ച നിനക്ക് പരിചിതമായിരുന്നു…

എന്റെ മനസ്സ് നിന്റ ഹൄദയത്തിനൊപ്പം താളം

പിടിച്ചിരുന്നു….

നമ്മുടെ ഒന്നിച്ചുള്ള യാത്രയിൽ ,ഋതുക്കൾ

അസൂയയോടെ അകന്നുമാറി…

എനിക്കേറ്റവും പ്രിയപ്പെട്ട വർഷവും നിനക്കിഷ്ടപ്പെട്ട

ശിശിരവും നമ്മെവിട്ടകന്നു…

എങ്കിലും നിന്റെ കാലടികൾ എന്നെ പുറകിൽനിന്ന്

വിളിച്ചുവോ?
ഒരിക്കൽ തോരാതെ പെയ്യുന്ന തുലാമഴയിൽ

നനഞ്ഞൊലിച്ച എന്റെ കണ്ണുകളിലെ നോവ് 

നീ തിരിച്ചറിഞ്ഞു…

ആ വഴിയരികിൽ വച്ച് ഞാ൯ പൊഴിച്ച ചിരിയിൽ

നമ്നുടെ സൌഹൄദം തളിർത്തു…

എന്നാൽ കാലപ്പകർച്ചയിൽ നാം അറിയാതെ 

ഒരു വിടവ് നമ്മുടെ സൌഹൄദത്തിലുൾച്ചേർന്നു….

നിന്റെ മൗനം എന്റെ വാക്കുകളിൽ ക്ഷതമേൽപ്പിച്ചു….

അങിനെ നാം നടന്നകന്നു….
നമ്മെ ബന്ധിച്ച കാലത്തിന്റെ കൈപിടിച്ച് 

ഇന്നുഞാൻ ആ വഴിയരികിലൂടെ നടക്കവെ

ഒരു പി൯വിളിക്കായി എന്റെ മനസ്സ് കൊതിക്കുന്നു…

 ഒരു നനുത്ത തലോടലായി നിന്റെ സൌഹൄദം 

എന്നെ തട്ടി ഉണർത്തുന്നു…

ഇനിയെന്നെങ്കിലും നിന്റെ പദനിസ്വനം ആ വഴിയരികിൽ 

എന്നെ കാത്തു നിൽക്കുമോ?

ഇനിയുമൊന്നിച്ചുള്ള യാത്രകൾ 

നമുക്ക് തണലേകുമോ? 

അറിയില്ല….

പക്ഷെ ഒന്നുണ്ട്,യാത്രകൾ അവസാനിക്കുന്നില്ലെങ്കിൽ

നമ്മുടെ സൗഹൄദവും അനശ്വരമാണ്….

Advertisements

6 thoughts on “അവസാനമില്ലാത്ത യാത്രകൾ….

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s